در این دنیای ناهمگون اگر پیکر بی سر حسین رحمت خدا براو باد بر زمین نمی ماند و تن یزید فربه شده از پلیدی بر تخت سلطنت می بایستی انگشت حیرت بر دهان می گرفتیم
درباره : درخت، از ابتدا درخت بود. نه قلمه خورده و وام دار دیگران بود و نه نهالی خرد که حیاتش محتاج دستی مهربان و سایه ای بزرگ و تکیه گاهی مستحکم باشد. درخت، تنها در دشتی وسیع سایه ای گسترانیده است از برای خسته قدمان در راه مانده، تا نفسی تازه کنند برای ادامه راه.
درخت ما از ابتدا درخت بود از همان اول!